Over de absolute noodzaak tot handhaving van ouderschapsplannen (Brief aan de Minister van Jeugd en Gezin n.a.v. zijn optreden in het EO-programma “Het Elfde Uur”)

Minister voor Jeugd en Gezin

Minister voor Jeugd en Gezin

Aan de Minister voor Jeugd en Gezin,
Zijne Excellentie Mr A. Rouvoet
Postbus 16166
2500 BD Den Haag

Haarlem, 21 november 2008

Zeer geachte Heer,

Op 18 november hebben wij u gezien en gehoord in het programma ‘Het elfde uur’, in gesprek met Andries Knevel. U betoonde zich een voorstander van het ouderschapsplan.

Het is waarschijnlijk dat een ouderschapsplan een houvast kan zijn voor mensen die zich niet laten overmannen door negatieve emoties t.o.v. de voormalige partner. Wanneer iemand zich wel laat overspoelen door negatieve gevoelens, helpen geen honderd ouderschapsplannen, TENZIJ dit ouderschapsplan werkelijk iets waard is. Dus meer waard is dan een door de rechter vastgestelde omgangsregeling. In vrijwel alle gevallen kan namelijk een verzorgende ouder de door de rechter vastgestelde omgangsregeling volstrekt negeren.

  • Dit betekent dat vele duizenden kinderen moeten leven alsof hun vader (meestal) overleden is, terwijl zij weten dat hij nog leeft.
  • Het betekent voor deze ouders die hun kinderen moeten missen dat hun geluk, hun gezondheid en de mogelijkheid om zich in te zetten voor hun werk beperkt wordt.
  • Het betekent ondermijning van de rechtsstaat.
  • Het betekent dat belastinggeld over de balk wordt gesmeten.

HANDHAVING van omgangsregelingen en HANDHAVING van ouderschapsplannen is ABSOLUTE NOODZAAK. Waarom steelt men het kind van de buren niet? Omdat de maatschappij dit niet tolereert. Iedereen weet dat het gezag van de ouders van dat kind gehandhaafd wordt. Dus gebeurt het bijna nooit. Op dezelfde manier moet de maatschappij niet tolereren dat een ouder de kinderen mishandelt door ze te beroven van de andere ouder omdat hij/zij door eigen negatieve gevoelens niet verdraagt dat de kinderen ook van de andere ouder houden. Een ouder die dit niet kan verdragen, moet geholpen worden. Maar van te voren moet iedereen weten dat kinderen recht hebben op hun eigen relatie met allebei hun ouders en dat dat recht GEHANDHAAFD wordt.

Met gevoelens van hoogachting,

(Drs T.P. Barendse-Cornelissen, secretaris)

In kopie aan de Minister van Justitie
de Commissie voor Jeugd en Gezin
de Commissie voor Justitie

eo-elfdeuur

Het Elfde Uur – Aan tafel: minister André Rouvoet
Bron: EO – Het Elfde UurPlayer eo.nl – dinsdag 18 november 2008 om 21:20

Player eo.nl

Minister voor Jeugd en Gezin

Minister voor Jeugd en Gezin

Minister Rouvoet
Volgens critici druipt de spruitjeslucht van de pagina’s van de gezinsnota die minister André Rouvoet vorige maand presenteerde: keren we terug naar de jaren vijftig? De minister laat zich niet van de wijs brengen. Vorige week uitte hij zijn grote zorg over de seksuele moraal van tieners in Nederland en vandaag loodste hij zijn scheidingswet door de Eerste Kamer. Voortaan moeten ouders die willen scheiden eerst een ouderschapsplan opzetten om conflicten in de toekomst te voorkomen. Wat motiveert minister Rouvoet? Uit wat voor gezin komt hij zelf?

Advertenties

Brief aan de Minister van Justitie n.a.v. de mars tegen kindermishandeling op 19 november 2008

Aan de Minister van Justitie
Postbus 20301
2500 EH Den Haag

Haarlem, 14 november 2008

Zeer geachte Heer,

Bij deze brief vindt u kopie van de brief van heden aan de Burgemeester van Amsterdam en aan het bestuur van stichting STEK n.a.v. de mars tegen kindermishandeling op 19 november.

Wij vestigen speciaal uw aandacht op onze eerste opmerking:

“… Pas als een wet is aangenomen die de relatie van kinderen met allebei hun ouders garandeert en als rechterlijke uitspraken op basis van deze wet ook worden gehandhaafd, zal deze kindermishandeling ophouden.”

Het mag toch niet langer zo zijn dat een land dat het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind heeft ondertekend lijdzaam toeziet, terwijl duizenden kinderen gedwongen worden te leven alsof een ouder is overleden, terwijl zij weten dat hij nog leeft.

Als een ouder, door eigen negatieve gevoelens, niet in staat is een kind een eigen relatie te laten hebben met de andere ouder, heeft de overheid de plicht het kind tegen deze mishandeling te beschermen.

Momenteel komen er veel boeken op de markt waarin mensen vertellen van de langdurige gevolgen van het gemis van een ouder. In het zojuist verschenen ‘Je mag mij altijd bellen’ van Karin Kuiper vertelt zij dat hun zoontje dat 2 jaar oud was toen zijn vader stierf nog heel lang is gaan staan uitkijken waar hij bleef (“Papa werk.”). Nu, drie jaar later, wordt hij nog wel eens huilend wakker omdat hij papa mist.

De dood heeft dit kind dit aangedaan. Als de relatie van een kind met een ouder door de andere ouder verbroken wordt, en wij laten dit toe, doen wij het dat kind met ons allen aan.

Het betreft teveel kinderen om van dit probleem weg te kijken.

Het is ook slecht omgaan met belastinggeld als een uitspraak van de rechter niets waard is.

Wilt u ons laten weten dat u een doeltreffende maatregel zult nemen, of eventueel waarom u dit niet de moeite waard vindt?

Stichting Kinderen-Ouders-Grootouders,

Met gevoelens van hoogachting,

(Drs T.P. Barendse-Cornelissen, secretaris)

In kopie aan de Commissie voor Justitie

——————-

Zie voor de Estafettemars tegen Kindermishandeling:
19 november – Amsterdam, Museumplein – Eerste Nederlandse mars tegen kindermishandeling

Brief aan de Burgemeester van Amsterdam en het Bestuur van Stichting Estafettemars tegen Kindermishandeling (STEK) n.a.v. de mars tegen kindermishandeling op 19 november 2008

Aan de Burgemeester van Amsterdam
Aan het Bestuur van Stichting Estafettemars tegen Kindermishandeling

Haarlem, 14 november 2008

Zeer geachte heer Cohen, zeer geacht bestuur van STEK,

Woensdag 19 november zal de mars tegen kindermishandeling plaatsvinden.

Stichting Kinderen-Ouders-Grootouders vindt deze aandacht een zeer goede zaak. Mishandeling is verschrikkelijk.

Ook psychische mishandeling is verschrikkelijk. Hierover twee opmerkingen:

Soms worden kinderen van wie de ouders uit elkaar gegaan zijn psychisch mishandeld doordat de ene ouder het kind zijn eigen relatie met de andere ouder niet kan gunnen. Ouders willen het beste voor hun kind, maar soms zijn de eigen negatieve emoties te sterk.

Pas als een wet is aangenomen die de relatie van kinderen met allebei hun ouders garandeert en als rechterlijke uitspraken op basis van deze wet ook worden gehandhaafd, zal deze kindermishandeling ophouden.

Kinderen hebben het recht hiertegen te worden beschermd door de overheid.

Soms bespeuren wij de gedachte dat ouders vooral voor hun eigen belangen opkomen, maar jeugdzorg alleen voor de kinderen opkomt. Ouders willen het beste voor hun kind, al lukt dat niet iedereen altijd en gaan eigen behoeften soms voor.

Maar de hulpverlening heeft evenzeer eigen belangen: bijvoorbeeld een bepaalde bezettingsgraad i.v.m. subsidie. Als kinderen werkelijk niet veilig zijn bij hun eigen ouders, is het beste: deel uitmaken van het gezin van een familielid. Vaak echter snijdt jeugdzorg banden met familie in dergelijke gevallen juist door. Een kind beroven van zijn ouders en familie is psychische kindermishandeling.

Pas als de Wet op de jeugdzorg zo is aangepast dat deze kinderen het recht geeft om, als die mogelijkheid bestaat, lid te worden van het gezin van een familielid indien zij niet veilig zijn bij hun eigen ouders, zal deze kindermishandeling ophouden.

Kinderen hebben ook het recht hiertegen te worden beschermd door de overheid.

Stichting Kinderen-Ouders-Grootouders hoopt dat u de gedachte dat kinderen het recht hebben altijd hun relatie met allebei hun ouders te onderhouden, en dat kinderen het recht hebben indien mogelijk lid te worden van het gezin van een familielid als hun ouders onvoldoende veiligheid bieden, zult steunen waar mogelijk.

Stichting Kinderen-Ouders-Grootouders,

Hoogachtend,

(Truus Barendse-Cornelissen, secretaris)

——————-

Zie voor de Estafettemars tegen Kindermishandeling:
19 november – Amsterdam, Museumplein – Eerste Nederlandse mars tegen kindermishandeling

Brief over de Jeugdzorg aan CDA-Tweede Kamerlid Mirjam Sterk n.a.v. de EénVandaag-uitzending van 22 september 2008

Aan mevrouw drs W.R.C. Sterk
Lid van de Algemene Commissie voor Jeugd en Gezin vanuit de CDA-fractie
Postbus 20018
2500 EA ’s-Gravenhage

Haarlem, 26 september 2008

Zeer geachte mevrouw,

Op 22 september hebben wij in de uitzending Een Vandaag uw reactie gezien op de ervaringen van de familie Van Elst met Jeugdzorg, in dit geval het Leger des Heils.

Uw remedie was: meer hulp voor ouders en kinderen.

De oorzaak van onterechte uithuisplaatsingen is echter verkeerde voorlichting van de rechter. De rechter verkeerd voorlichten wordt aanbevolen in ‘De (gezins)voogd als jongleur, een methodisch handboek voor het (gezins)voogdijwerk’ (2001, ISBN 90-313-3634-3):

“Wil hij dit niet, dan rest de gezinsvoogd niets anders dan die onderdelen van het hulpverleningsplan niet aan de rechtbank te sturen. De consequentie hiervan is dat ook de kinderrechter die onderdelen niet leest en daarmee dus geen rekening kan houden in zijn beslissing.” (pag. 89)

De misleiding van de rechter die geschetst werd in de uitzending op 22 september gaat verder. De behandelend psychiater zag geen gevaar voor suïcide, maar het Leger des Heils vond iemand die op grond van een verhaal wilde verklaren dat dit gevaar wel bestond.

Het Leger des Heils vond dus dat de kinderen uit huis geplaatst moesten worden en verwachtte niet dat de rechter op grond van de feiten machtiging zou verlenen.

Het Leger des Heils gaf de rechter ondeugdelijke en onvolledige informatie.

Uitzending EénVandaag 22 september 2008 (TROS):

Kritiek op nieuwe aanpak Jeugdzorg.

Bron: TROS – ÉénVandaag – 22-09-2008

· Videolink

Sinds de tragische dood van Savanna is er veel veranderd bij Jeugdzorg. Kinderen worden nu veel sneller uit huis geplaatst, vorig jaar zelfs 3000 meer kinderen dan het jaar er voor. Deskundigen twijfelen nu echter aan deze nieuwe aanpak. Volgens hen worden de kinderen nu in een soort over-reactie te snel uit huis gehaald. We volgen een gezin waarbij de afgelopen periode twee kinderen uit huis zijn geplaatst.

Presentatie: Margriet Vrooman

Helaas komt deze gang van zaken ons bekend voor.

Meer hulp zal niet baten: tegen onbetrouwbaar handelen helpt niet meer hulp, maar andere. Hier helpt alleen snelle professionalisering: registratie met bevoegdheidseisen en een klachtsysteem dat gevolgen verbindt aan een uitspraak, zoals in de medische sector.

Zonder professionalisering is de jeugdzorg een gebouw zonder fundament. Gevaarlijk voor wie er in is en zelfs voor wie er langs loopt. Mensen kunnen niet veilig hulp vragen, ook niet bij andere instanties dan jeugdzorg (zoals in de tv-uitzending) omdat het risico bestaat dat jeugdzorg eraan te pas komt. En in het jeugdzorg-gebouw bestaat een reëel instortingsgevaar.

In plaats van geld te geven voor wachtlijsten (dat werkt averechts, zoals Minister Hoogervorst juist had gezien), zou de Kamer moeten eisen dat een groot deel van het jeugdzorg-geld besteed wordt aan snellere professionalisering, en gevolgen verbinden aan een te traag tempo.

Het zal nodig zijn de cliënten(organisaties) te betrekken bij de professionalisering.

Met gevoelens van hoogachting,

Stichting Kinderen – Ouders – Grootouders (KOG)
(Drs T.P. Barendse-Cornelissen, secretaris)

In kopie aan:

  • de Algemene Commissie voor Jeugd en Gezin
  • de CDA-fractie van de Tweede Kamer
  • de Minister voor Jeugd en Gezin
  • de redactie van EénVandaag
  • de heer en mevrouw Van Elst